Φαινομενολογική Ψυχολογία

Επανεξέταση των ΜΠΑΝΤΑ, J., Wiafe, Σ., Soret, Σ. & Holzer, Γ. (2008). "Σε αποτίμηση των χωροταξικών αναγκών των απόρων οξέων ψυχιατρικών απορρίψεις στην Καλιφόρνια." Ι. Behavioral υπηρεσίες υγείας και την Έρευνα, 35 (2), 1556 - 3308.

Βασική ψυχική νόμος της Καλιφόρνιας για την υγεία είναι η Lanterman-Πετρή-Short νόμου (ο "Νόμος"), Cal. Πρόνοιας & Ιδρύματα Γ. § 5000 και επόμενα. Ένα άτομο μπορεί να οριστεί ως "άτομα με ειδικές ανάγκες βαρέως» σύμφωνα με το νόμο, εάν δεν μπορεί να φροντίσει τις βασικές προσωπικές ανάγκες, όπως τρόφιμα, ρούχα και στέγη. Κατά συνέπεια, το άτομο μπορεί να στερηθεί των διαφόρων πολιτικών ελευθεριών και μπορεί να είναι βίαια φαρμακευτικές ή ακουσίως διέπραξε. Ο νόμος επιβάλλεται σε ένα νομό ανά νομό βάση.

Αυτό το άρθρο εξετάζει τα δεδομένα από διάφορους νομούς Καλιφόρνια κατά τη διάρκεια της περιόδου 1999 - 2003 για τον εντοπισμό εκείνων με μια σχετικά μεγαλύτερη αναλογία των απόρων ψυχιατρικής νοσηλείας. Υπάρχει μια καλά εδραιωμένη σχέση μεταξύ της έλλειψης στέγης και ψυχικής ασθένειας. Το φαινόμενο των αστέγων αυξάνεται αξιοποίηση της δημόσιας υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Χρησιμοποιώντας ένα (κακώς-εξήγησε) "γεωκωδικοποίηση" τεχνική οι συγγραφείς που βρέθηκαν το ποσοστό των απόρων οξέων ψυχιατρικών νοσηλειών ποικίλλει σημαντικά από το νομό. Δεν είχαν συσχετίσει το νομό-με-νομών δεδομένων που αναπτύχθηκε με τον πληθυσμό κάθε νομού, που θα αποφέρει μια πιο ακριβή εκτίμηση κατά κεφαλήν. Ούτε προσφέρουν μια εξήγηση για αυτήν την διακύμανση. Πολεμική συμπέρασμά τους ήταν η αύξηση των ανασφάλιστων ψυχιατρική φόρτου εργασίας συνιστά εσφαλμένη εφαρμογή του λιγοστούς οικονομικούς πόρους και τα όρια της πρόσβασης σε ψυχιατρικές εγκαταστάσεις. Ωστόσο, θα μπορούσαν επίσης να συνάψει την πράξη είναι ένα φτωχό υποκατάστατο για την πραγματική συχνότητα εμφάνισης ψυχικών διαταραχών. Ένα πρόσωπο που ταξινομούνται ως σοβαρά άτομα με ειδικές ανάγκες σε ένα νομό μπορεί να ξεφύγει από την εν λόγω κατάταξη σε άλλο ή το αντίστροφο. Είναι παράλογο να πιστεύουμε ο πληθυσμός ενός νομός έχει μεγαλύτερο κατά κεφαλήν συχνότητα εμφάνισης ψυχικών διαταραχών από τον πληθυσμό του κάθε άλλο νομό. Αυτές οι ανωμαλίες που προτείνουν πολιτικοί παράγοντες και όχι επιδημιολογικές αυτές αποτελούν τη βάση της εφαρμογής του νόμου και εγείρουν θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την κατάσταση σε όλη τη συνέπεια των κριτηρίων για την εισαγωγή σε ψυχιατρικές εγκαταστάσεις, πώς εφαρμόζονται αυτά τα κριτήρια, και κατά πόσον αυτές οι ανισότητες παρόν δίκαιη θέματα.