Fenomenologische psychologie

Als klassiek gedefinieerd door Sigmund Freud het is een vorm van projectie. De klant stuurt haar gevoelens over een aantal belangrijke persoon in haar verleden van die persoon naar de therapeut. Dus bijvoorbeeld als de cliënt voelt woede tegenover een van haar ouders van de cliënt doet alsof de therapeut is die ouder dan begint boos te worden op de therapeut in plaats daarvan. Dit proces gebeurt onbewust en een van de doelen van de psychoanalyse is om het te verwoorden, om te proberen het conflict tussen de opdrachtgever en de persoon jegens wie in eerste instantie de emotie werd gevoeld op te lossen. Het proces van de psychoanalyse is de ontwikkeling van een overdrachtsneurose gevolgd door de resolutie en generalisatie naar andere gebieden van het leven van de cliënt.

Wanneer zij op deze manier het concept van overdracht grenst aan het onbegrijpelijke. Het kan optreden bij een klein deel van de gevallen, maar dit nauwelijks is de basis voor een theorie van psychodynamische psychotherapie. Zij gaat ervan uit de client is verward over wie is wie bij haar geestelijke leven. De klant kan geen onderscheid maken tussen bijvoorbeeld haar vader en de therapeut. De meeste mensen die op zoek zijn psychotherapie zijn niet in de war over de mensen die bevolken hun mentale universum. Ze zijn goed in staat om onderscheid te maken tussen verbeelding en de feitelijke personen die bestaan ​​in ruimte en tijd. Willen praten over je relaties met belangrijke mensen in het verleden een is een vorm van discussie, niet een of ander raar soort seance, roepen spoken of geesten uit iemands voorgeschiedenis. Veel psychoanalytische werken behandelen met eerbied en spreken van "de overdracht" onder de indruk alsof het een soort van een magische transformatie. Dit is niet alleen nutteloos, maar ook is het soort van mystieke mumbo-jumbo, dat alle vormen van psychodynamische therapie werpt in ernstige twijfel en achterdocht.

Een meer zinnige definitie van overdracht wordt uiteengezet door Robert Stolorow in de psychoanalytische behandeling: een intersubjectieve benadering (2000). Bij p. 36 Stolorow schrijft:

"Naar onze mening kan het begrip van de overdracht worden verstaan ​​alle manieren waarop de patiënt de ervaring van de analytische relatie wordt gevormd door zijn eigen psychologische structuren - met de kenmerkende, archaïsch geworteld configuraties van het zelf en object dat onbewust te organiseren zijn subjectieve universum. Zo overdracht, op het meest algemene niveau van abstractie, is een voorbeeld van het organiseren van activiteiten - de patiënt assimileert de analytische relatie in de thematische structuur van zijn persoonlijke subjectieve wereld. De overdracht is eigenlijk een microkosmos van het totaal van de patiënt psychisch leven, en de analyse van de overdracht biedt een centraal punt waarrond de patronen domineren zijn bestaan ​​als een geheel kan worden verduidelijkt, begrepen, en daardoor getransformeerd.

"Vanuit dit perspectief, overdracht is noch een regressie naar noch een verplaatsing uit het verleden, maar eerder een uiting van de voortdurende invloed van het organiseren van principes en beelden die uitgekristalliseerd uit het begin van de patiënt vormende ervaringen. Overdracht is in essentie niet een product van defensieve projectie, maar defensieve doelen en processen (inclusief de uitsteeksels) kunnen zeker en bijdragen doen om haar lotgevallen. Het concept van de overdracht het organiseren van activiteiten betekent niet dat de patiënt de perceptie van de analytische relatie wat meer objectief ware werkelijkheid vervormen. In plaats daarvan verlicht de specifieke vormgeving van deze percepties door de structuren van betekenis, waarin de analist en zijn handelingen raken geassimileerd. "

Stolorow's concept van de overdracht heeft zo weinig te maken met de klassieke freudiaanse definitie het echt zou moeten worden genoemd iets anders. De beste manier om het te karakteriseren is een vorm van empathie, vergelijkbaar met die beschreven door Carl Rogers. Twee mensen zijn in congruentie als ze op hetzelfde niveau van het discours, dat wil zeggen men niet doen alsof ze meer kennis, of een autoriteit figuur, of in een dominante macht relatie boven de andere. Wanneer de therapeut is in congruentie met de klant, is hij in staat empathisch luisteren en het leveren van onvoorwaardelijke positieve. De klant voelt zich begrepen en de therapeut straalt dit gevoel van dien verstande terug naar de klant.

In "Therapie Persoonlijkheid, en interpersoonlijke relaties," een hoofdstuk in het boek Psychologie: Een studie van een Science, Rogers stelt een voorwaarde van het therapeutische proces wordt de klant ervaart (in ieder geval tot op zekere hoogte) de therapeut ervaart onvoorwaardelijke positieve richting de cliënt; de therapeut beleeft een empathisch begrip van de interne klant referentiekader, en de klant ziet (althans tot op zekere hoogte) van de therapeut onvoorwaardelijke positieve en empathische begrip. De therapeut congruentie en echtheid van de relatie betekent dat de therapeut conceptualisering van zijn eigen ervaring in zijn relatie met de klant moet nauwkeurig zijn. De therapeut nauwkeurig moet "zichzelf zijn" in de relatie en uiten of te communiceren aan de klant een nauwkeurige conceptualisering van haar eigen ervaring. Hoe groter de verstrekte congruentie van ervaring, bewustzijn en het gedrag van de meer de daaruit voortvloeiende relatie zal neigen naar wederzijdse communicatie met de dezelfde kwaliteiten, elkaar juist begrip van wat er wordt gecommuniceerd, verbeterde psychologische aanpassing en de werking (van beide partijen) en een voor alle partijen bevredigende therapeutische relatie.

Deze laatste component is van cruciaal belang. Zonder dat de klant ontbreekt bewijs haar mededeling aan de therapeut met succes is ontvangen. In het leveren van dit bewijs is het aangewezen dat de therapeut analogieën uit eigen ervaring putten. Zo zou de therapeut iets zeggen als: "Ik begrijp wat u zegt. U zegt (kort Reparse wat klant zei). De reden waarom ik heb begrepen is dat omdat (korte zelfonthulling door de therapeut). "Rogers biedt de sleutel tot het begrip overdracht in de zin Stolorow gebruikt het en de sterk verbetert puzzelen de eerste formulering van Freud.