Fenomenolojik Psikoloji

Etkili bir terapötik ilişki kurmak için en önemli unsurlardan biri empati. Güven ortamı yaratmak için terapist müşterinin kaygılarını dinlemek gerekir. Bir şey daha Ancak terapist aslında istemci ve ne istemci söylüyor ve istemci bu yüzden, ikna olur umurunda oluşur, hangi gerçekleşmesi gerekir. Bu sonucun kolaylaştırmak için operasyonel adımlar nelerdir terapist alabilir?

İşte bazı örnekler.

1. Freud'un uygulama istemci istemci (muhtemelen) ücretsiz ilişkili olarak onu göremiyordum böylece müvekkilinin arkasında oturmak oldu. O, bu süreçte bir şey söylemek olmaz. O hiç müşteri hiçbir şey söylemedi hiç olabilir. Kendisinin ve müvekkilinin bile birbirlerine testere veya herhangi bir temas olmadı Aslında Freud için mükemmel bir durum olmuş olabilir. O istemciye "bilinmeyen" kalacaktı.

2. Bu oturumun başlaması üzerine istemci selamlıyorum veya protokolü istemci basitçe gösterir ve (veya) konuşurken başlar olmalıdır terapist için uygun mu? Bunu yapmak için değil sosyal açıdan tuhaf olurdu?

3. Terapist istemci ile karşı karşıyadır. İstemci terapistin duyarlı bir sorunu ifşa edilir. Terapist duygusuzca istemci dinler. Belki de terapist yargılamanın hızı sıkılan, zaman zaman uzak görünüyor.

4. # 3 fakat terapist belki müşteri ile göz teması kurarak, zaman zaman sempatik başıyla aynı.

5.. # 3 ile aynı fakat terapist "benim gibi olması gerektiğini hayal edemez" diyor.

6. # 3 olarak aynı fakat terapist "Ben ne dediğini anlıyorum," diyor. Belki terapistin benzer bir deneyim sunuyor kendi hayatından bir olay kendini açıklamaktadır.

Bizim post-modern çağda sadece zımnen eğer hepimiz, Rogerians olduğunu söylemek adil. Rogers ünlü düzenlenen empatik dinleme etkili terapötik müdahalenin temel maddelerden biriydi. Hypotheticals # 1 - # 3 empatiyi geliştirilmesi için elverişli değildir. Bunlar müşterinin kaygılarını atılmamış, görünüşte düşmanca bir ortam yaratmak. İstemci diyerek terapist duyar "sen nasıl, ya da kim olduğu değil kim (sizin ile etkileşerek) Bilmem gerek yok." Bu hiç koşulsuz olumlu ilgili olduğunu. Terapist istemci ve tedavisi etrafındaki duvarın büyük olasılıkla başarısız olacaktır dikildi.

Hypotheticals # 4 - # 6 daha elverişli. Terapist istemci diye değerlendirme dışı bırakılacaktır hisseden bir değer içermeyen bir ortam oluşturarak müşteri büyüme sürecini kolaylaştırır. Bu, açık, güvenli ve güveniyorum. Terapist, uyarı canlıdır ve nokta kalır. O periferik endişelerinden haline gelmez. Mümkün olan en üst dereceye kadar hastanın şimdiki tamamen. Bir dereceye kadar bu terapist tarafından değerlerini hatta güvensizlik bir süspansiyon içerebilir. Terapist Ancak mutlaka anlaşma olmak zorunda değildir ve muhtemelen istemci ne diyor maddi önermesel içeriği ile değil. Empati ifade ederek terapist böyle bir anlaşmanın taahhüt etmez.

Varsayımlı # 4 zayıf empati gösterir.

Varsayımlı # 5 hafif empati gösterir. Müşteri "benim deneyim benzersiz olduğuna inanıyorum olabilir. Kimseye bir şey olduğunu bildiğini iddia etmek için tekliğini (ve benim "özel-lik") den derogates. "Öyle olsa bile # 5 empati dayandığı çok öncül olumsuzlar.

# 6 varsayımsal, Rogers, güçlü bir empati gösteren tek senaryo. Empati, Rogers diyor, şudur:

Hangi ilgilendirmeyen bunlara bir kişi sanki, ama hiç "gibi" koşul kaybetmeden doğruluk ve duygusal bileşenleri ve anlamları ile başka referans iç çerçeve algıladıkları için. Böylece, o duyuları o kadar başka bir acı ya da zevk duygusu ve onları algılayan olarak bunların nedenlerini algılamak anlamına gelir, ama hiç öyle ileri zarar ya da mutluluk ve sanki olduğunu tanıma kaybetmeden. (1 )

Empati, böylece karşılıklı anlaşılabilirlik bir durumdur. Onlar empati terapist ile istemci rezonansa olan ve birbirine alıştırılır zaman. Karşılıklı anlaşılabilirlik onlar bunu biliyor olması da terapist ve müşteri birbirimizi anlıyoruz ki sadece ima ama. Rogers ideal öngörülüyor diyalog şöyle devam ediyor:

Müşteri: "Ben şu sorunu {x, y, z} var."

Terapist: "Ben Ne dediğini anlıyorum. Siz sorun {x, y, z} var bana söylüyorsun. "Terapist sadece istemci söylediklerini tekrar etmez. Aksine o anahtar noktaları vurgulayarak, veya istemci sözlerinin özünü özetleyerek bu reparses. Belki de bazı önemli noktalar hakkında daha detaylı bilgi istemci söylediklerini hakkında sorular sorar, ya da istekleri.

Müşteri: "Nasıl sana benim ne demek istediğimi anlamak biliyorum" istemci sadece güvenceler memnun değil. İstemci gerçek uyumu ampirik kanıt istiyor. Istemci daha iyi anlaşılması veya terapistin niyetleri onaylanmaya ihtiyacı neden terapist-istemci iletişim odaklanmak kaybetmeden hatta üzerinde durmak gerekebilir.

Terapist: "Ben {x, y, z} benzerdir aşağıdaki deneyimler yaşadım çünkü ben anlıyorum." Terapist ayrıntılı detaya inmek veya kişisel gerçekleri ifşa gerekmez. Tüm tedavi müşterinin sorunlarını değil, terapist sorunları hakkında sonra. Terapist ancak o anlaşılmanın olmadığını, ya da o yanlış anlaşılma olduğunu müşterinin şüpheci savunmasını kırmak için yeterli diyebilirim. Terapist terapist müşteri şikayetinin niteliğine, kapsam ve boyutunu saptayıp, değerlendirilmesinde istemcisi ile uyumlu olduğunu istemciye ampirik olarak göstermek zorundadır. Bunu yapmanın en iyi yolu, kendini açma modüle edilir. Bu tamamen hayali bir yapı sunuyoruz terapist için yeterli değildir. Bunu yapmak için terapist-danışan ilişkisinin bütünlüğünü ihlal eder. İstemci de dayandığı çok öncül olumsuzlayan, sahte ve samimiyetsiz olarak hemen üzerinden görecekti. Bu gerçek bir deneyim nüansları ve ipuçlarını yoksundur. Onu yeterince granüler, çünkü etkisiz çekici detay yoksundur ve sonuçta inandırıcı değildir.

Bu Rogers "gibi" koşulu ile ne demek olduğunu. Rogers terapist müşterinin gerçek bir deneyim yaşadım gerek yoktur diyor. Aynı şekilde basit bir şey gibi ne olacağını düşünmek için terapist için yetersiz bulunuyor. Terapist sadece "hayal." Olamaz yerine, empati experientially yansıtılmış olmalıdır. O duymuş ve anlaşılmıştır istemciye kabul ederek, terapist onun sorunu önemli ve dikkate değer bir müşteri algısını doğrular. Terapist empatik kanıt ne istemci ihtiyacı var. Içgörü ve farkındalık bu seviyeye ulaşmak için terapist kendi arka plan ve deneyimleri, bu mevcut deneyimi için en iyi alınabilir benzetme sunma üzerine çekmek zorundadır. Başarıyla yapmadıysanız, bu "sanki" terapist aynı şeyi karşılaştığınız olur. Bu müşteri ile empatik bir ilişki geliştirmek için terapist için tek yoldur.

Terapist tarafından Kendini açma konularında ilginç bir alt kümesi sunar. Örneğin, 12 adım bağımlılık tedavisinin en formları aslında grup lideri belli bağımlılığı, grup adresleri kurtarma olmayı gerektirmez. Bu aynı prensip diğer durumlarda geçerlidir. Kim evli değil, kim bir evlilik terapisti istiyor? O bir kendisi ile mücadele etmezse kim, yeme bozuklukları hakkında konuşmak için bir terapiste istiyor? Kim bir aileye sahip olmayan bir aile terapisti, istiyor? Bu inandırıcı sistemleri tedavi bilgimizin aslında evli olan daha bir evlilik danışmanı için daha önemli olabileceği öne sürülebilir. Bence olsa denge oran aslında sürecinde bir katılımcı olma lehine tartın. Evlilik danışmanlığı ile, örneğin, aslında evli olan aktarım kolaylaştırılması, danışman duygusal patlamalardan ve empatik rezonans verir. Bu teorinin uygulanması çok daha önemlidir.

Hala Ancak orada hiç kimsenin şüphesi olmasın ama kaygan bir eğim olduğunu yapabilirsiniz. Örneğin, bir borderline kişilik bozukluğu bir grubun lideri istemem, kendini borderline kişilik bozukluğu var. Diğer DSM-IV patolojiler herhangi bir sayı aynı ilgilidir. Terapist gerekli olmadığı yerlerde bu kişisel deneyime sahip olmalıdır durumlardan ayırt etmek için kriterler nelerdir? Daha fazla araştırma bu konularda geliştirmek ve genişletmek için gereklidir.

Sonnotlar

(1) Rogers, CR (1959). "Terapi, kişilik ve kişiler arası ilişkilerin bir teori olarak müşteri odaklı çerçevesinde gelişti." S. Koch (ed.), Psikoloji: bilim, 3, 210 bir çalışma - 211, 184-256. New York, NY: McGraw Hill. Adler de hasta terapist umurunda hissetmeleri gerekir. "Aşk" olarak karakterize diye empati, duyarlıydı, empatik dinleme bu kadar kanıt olan hasta vermektedir. Adler, A. (1964). Nevroz Sorunları. New York: Harper & Row.